Akcja rozgrywa się w Anglii. Książę miał sen, w którym zrobił zebranie, na którym namawiał zwierzęta do zniszczenia człowieka. Przedstawił wizję świata, gdzie nie ma człowieka, a zwierzęta żyją równo. Ukazał obraz utopijnej krainy. Pewnego dnia knur Major zwołał wszystkie zwierzęta i opowiedział im swój sen. Mianowicie śnił mu się świat bez ludzi, by zjednoczyć zwierzęta, nauczył je pieśni “Zwierzęta Anglii”. Major podkreślił jak nędzne życie mają zwierzęta, jak człowiek znęca się nad nimi. Nawoływał zwierzęta do powstania przeciwko człowiekowi. Trzy dni później Major zmarł. Gdy pewnego dnia gospodarz James upił się i nie nakarmił ich, zorganizowały powstanie. Wypędziły gospodarza z folwarku i w tym samym czasie rozpoczęły się rządy zwierząt. Opracowały one spójny system myślowy, zwany “Animalizmem”. Świnie nauczyły się czytać i pisać i zamieniły nazwę Folwark Dworski na Zwierzęcy. Ponadto opracowały siedem przykazań, które jasno wykazywały wrogość wobec człowieka i odrzucenie wszystkiego, co z nim jest związane. Zwierzęta nie będą spać w łóżku, nie będą pić alkoholu, nie będą nosić ubrań. Reguły, które miały obowiązywać zawieszono na drzwiach stodoły. Największy konflikt między nimi dotyczył wiatraka. Projekt jego budowy opracował Snowball, więc był on wielkim zagrożeniem dla Napoleona, ponieważ potrafił zjednywać sobie zwierzęta, posiadał dar wymowy. Napoleon przy nadarzającej się okazji wypędził Snowballa przy pomocy dziewięciu groźnych psów, które sam wychował, by w sposób brutalny broniły go i utrzymywały porządek. Zwierzęta były przerażone i bały się protestować, bo wiedziały, do czego zdolny jest Napoleon. Napoleon wyszkolił także owce, które powtarzając ten sam slogan przerywały bunt. Zasada równowagi wszystkich zwierząt zaczęła się rozmywać. Kult przywódcy wśród zwierząt rozpowszechnił Squealer, a wszelkie wątpliwości wśród zwierząt rozmywał. Postanowiono wybudować wiatrak, a dużą rolę w tej budowie odegrał Boxer. W międzyczasie Napoleon i Squealer roznosili pogłoski, że za całe zło i pech w folwarku winny jest Snowball. Napoleon postanowił utrzymywać stosunki handlowe z sąsiednimi gospodarstwami. Dla zwierząt było to wielkie zaskoczenie. Pośrednikiem między folwarkiem a sąsiednim gospodarstwem miał być Wnymper.

Spotkanie towarzyskie, poświęcone oblewaniu czerwonej lampy, znienacka przybiera zgoła makabryczny wydźwięk.Wszystko zaczyna się od tego, że Joanna, przyjeżdżająca do swojej duńskiej przyjaciółki Alicji, w czasie rozmowy w samochodzie stwierdza, że nazwa dzielnicy, na której owa przyjaciółka mieszka – Allenrod – oznacza “wszystko czerwone”. Niezrażona upartym tłumaczeniem, że “allen” to olcha, a “rod” oznacza coś w rodzaju poręby, tłumaczy, że w języku pośrednim między angielskim a niemieckim, “Allenrod” oznacza coś kompletnie innego.Już na wstępie okazuje się, że szkarłatny kolor będzie naszych bohaterów prześladował przez dłuższy czas. Pretekst do spotkania ponad dziesięciu osób, czerwona lampa ogrodowa, ustawiona na tarasie późnym wieczorem świeci tak, że widać tylko stół i nogi biesiadujących. Wesoła kompania wymienia się uwagami i dowcipami, aż nagle, ni z tego ni z owego jeden z gości, niejaki Edek, zaczyna wrzeszczeć, że Alicja spotyka się z “różnymi takimi” i że “on mu powie”. Po chwili cichnie, najwyraźniej usnąwszy w pijackim delirium a spotkanie trwa dalej. Dopóki rano nie okazuje się, że Edka ktoś zadźgał nożem do papieru. Znalezienie kalendarzy i zdjęć Alicji przyczynia się do ujęcia mordercy, którym okazuje się być ktoś z jej znajomych.Gruntowne sprzątanie domu i pomoc władz śledczych w końcu daje rezultaty. Alicja znajduje odpowiednie zdjęcia i kalendarz z właściwego roku i z pomocą Joanny odtwarza wydarzenia, których była świadkiem, a które świadczyły o powiązaniu jednej ze znajomych jej osób ze światem przestępczym. Powiadomiona o odkryciu policja ujmuje mordercę i wyjaśniają się wszystkie sprawy dotychczas niewyjaśnione. Niedoszłe ofiary, rozlokowane w trzech szpitalach, dochodzą do siebie. Znajomi Alicji z ulgą szykują się do wyjazdu i wyprawiają ostatnie, pożegnalne przyjęcie.Tymczasem, gdy wszyscy jedzą, pija i wspominają, nagle słychać kapanie. Irytujący dźwięk w końcu zwraca uwagę wszystkich. Poszukiwanie źródła ujawnia czerwoną kałużę czegoś lepkiego, co skapuje zza niedomkniętych drzwiczek od stryszku. Konsternacja ogarnia wszystkich obecnych. Wahając się między wzywaniem karetki a pana Muldgaarda, postanawiają najpierw sprawdzić źródło czerwieni. Jeden z mężczyzn wchodzi na stryszek po drabinie i przynosi stamtąd uszkodzony słoik z wiśniową nalewką.

Prue, Piper i Phoebe spotykają się, w Quake na pogaduchach. Rozmawiają o mężczyznach i miłości. Nagle do Prue podchodzi kelnerka i mówi, że mężczyzna postawił jej drinka. Pokazuje jej go, lecz ta nie jest zainteresowana. Mówi, że ma kogoś i odmawia, przy czym dziękuje. Kiedy kelnerka podchodzi do mężczyzny i oddaje mu drinka z wyjaśnieniami, ten chce się z nią umówić. W tym samym momencie odjeżdża od stolika i pokazuje, że jest inwalidą i nie może chodzić. Dziewczyna wykręca się pracą. Mówi, że nie może umawiać się z klientami. On traktuje to tak jak powinien. W nocy, kiedy kelnerka kładzie się spać, do jej snów wkrada się ten ów mężczyzna. Tam potrafi chodzić. Dziewczyna jest oszołomiona jego wyglądem. On ją uwodzi. Kiedy się całują, podchodzi z nią do balustrady, warto dodać, że wszystko dzieje się na najwyższym budynku w mieście. Spycha dziewczynę. Nie budzi się ona już ze snu. Na drugi dzień, policja próbuje rozwikłać sprawę. Kobieta, która nie była ruszana z miejsca zgonu, jest poturbowana jakby spadła z dwudziestego piętra. Elliot i Alison się kochają, lecz nie mogą być razem przez demona. Demona kobietę, która za wszelką cenę chce zdobyć tego, którego kocha, nie chce wypuścić go z sideł. Kiedy udaje jej się zapanować nad umysłem ukochanego, chce się pozbyć dziewczyny, którą on kochał na wieki. Siostry Halliwell pomagają w tej sprawie jak w każdej innej, na którą się natkną. Kochają przecież pomagać innym. Okazuje się, że matka Elliota wiele lat temu zawarła pakt z tym właśnie demonem. Chciała władzy, pieniędzy, sukcesu. Wszystko się ziściło. Lecz teraz to demon przyszedł po swoją część zapłaty. Chce poślubić Elliota, który jest zaręczony z Alison. Siostry jak zwykle zakończą sytuację dobrze. Tymczasem Piper robi sobie test na ciąże. Boi się, że jest w ciąży z Jeremim. Phoebe, która wchodzi do łazienki po niej widzi opakowanie po teście. Jest zszokowana, ale domyśla się, po co Piper go użyła, zamierza poważnie porozmawiać najpierw z Prue, a potem z Piper. Okazuje się jednak, że Piper nie jest w ciąży. Wszystko kończy się dobrze. Kiedy Prue siedzi w Quake i odmawia przyjęcia drinka, zaklinacz snów jest zły, że kolejna dziewczyna mu odmawia. Po zabójstwie kelnerki, która również nie zechciała się z nim umówić, przechodzi do zemsty na Prue Halliwell. Od kilku snów, nie może przestać śnić o owym mężczyźnie. Zaczyna jej się to wydawać podejrzane. Mówi o tym siostrom. Nie chcą one by Pruedence zasnęła. Jednak sen morzy coraz bardziej. W końcu Prue zasypia w wannie. Jest tam również on, tam, czyli we śnie. Podchodzi do niej próbuje ją uwieść. Ona się nie daje. W końcu zaczyna ją szarpać, chce zrobić z nią to, co zrobił z kelnerką. Prue szamocze się i zaklinacz snów, drapie ją po ramieniu. Prue wybudza ze snu wołanie sióstr, które stoją nad nią i próbują wybudzać. Kolejnym razem, kiedy zasypia udaje jej się pokonać demona raz na zawsze. Kilka następnych nocy Prue obawiała się by zaklinacz snów znów nie wkradł się do jej snów, ale było to niemożliwe, bo on nie żył. Prue przeżyła kilka tragicznych, pełnych strachu nocy. Jednak siostry jak zawsze były z nią.