Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam plakat, zachęcający do obejrzenia filmu “Po prostu walcz!” zaczęłam zastanawiać się, czy producenci celowo przetłumaczyli tytuł tak, by nastoletnim widzom dość jednoznacznie kojarzył się z lubianym formatem “You can dance. Po prostu tańcz!”. Do dziś dnia na wspomnienie tego filmu nieco nurtuje mnie ta kwestia i sposób, w jaki próbuje przyciągać się widzów do kina. Niemniej jednak, bez względu na to, czy przyciągnie nas skojarzenie z programem jednej z bardziej znanych stacji, czy fakt, iż produkcją “Po prostu walcz!” zajęli się twórcy popularnego również w Polsce filmu “Step up”, kinowa propozycja jest naprawdę godna polecenia. Film opowiada bowiem historię młodego chłopaka- Jake’a, który po kolejnej przeprowadzce zostaje upokorzony przez gwiazdę podziemnego klubu i postanawia zrobić wszystko, by odegrać się za swoją porażkę. W związku z tym zapisuje się na kurs do weterana sztuk walki, gdzie okazuje się, iż nie tylko jego ciało, ale również psychika zostaną poddane ciężkiemu treningowi. Niewątpliwy sukces filmu “Tomb Raider” sprawił, że coraz więcej producentów zaczęło interesować się tworzeniem filmów na podstawie popularnych gier komputerowych. Tym razem wybór padł na produkcję “Resident evil”. Obraz opowiada o grupie agentów, którzy zostali wynajęci do specjalnej misji ratunkowej. Okazało się bowiem, iż w podziemnym laboratorium podczas pracy nad tajną bronią biologiczną miała miejsce katastrofa, która spowodowała rozprzestrzenienie się wirusa po całym budynku. By zapobiec przedostaniu się wirusa na zewnątrz, komputer wyposażony w sztuczną inteligencję postanawia zgładzić znajdującą się z budynku załogę. Okazuje się jednak, iż zaaplikowany ludziom gaz nie zabija ich, a zmienia w ludożercze potwory, spragnione krwi. Kiedy na terenie budynku laboratorium pojawiają się ratownicy, komputer pamięta o tym, by zniszczyć potencjalne zagrożenie. Film całkiem ciekawy, acz nie powalający na kolana, z pewnością chętniej obejrzą go fani gry, choć i oni, a może zwłaszcza oni nie będą do końca usatysfakcjonowani. W rolach głównych możemy zobaczyć Millę Jovovich, Ali Larter i Odda Fehra. Istnieje wiele filmów z wampirami w rolach głównych, a na przestrzeni ostatnich lat stały się one bardzo popularne głownie w związku z promocją książek i filmu o Edwardzie i Belli. Warto jednak wiedzieć, iż nie we wszystkich produkcjach o tych stworzeniach znajdziemy pozytywnie do siebie nastawionych, łagodnych bohaterów. “Underworld” to historia, przepełniona akcją, w której walczące ze sobą rody wampirów i wilkołaków napędzają fabułę. Okazuje się, iż zaciekła tępicielka wilkołaków pewnego dnia trafia na trop jednego z tych odrażających stworzeń i dochodzi do wniosku, iż wilkołaki podążają śladem ludzkiej istoty. Wampirzyca postanawia sprawdzić, dlaczego ów słaba istota ludzka jest dla nich tak ważna. Ostatecznie okazuje się, iż mężczyzna posiada przedmiot niezwykle ważny dla obu ras, jednak nie jest to jedyna informacja, jaką udaje się zdobyć Selene. Wampirzyca stopniowo odkrywa kolejne fakty dotyczące początkom konfliktów ras. Film okazał się dużym sukcesem kinowym, teraz możemy oglądać go na DVD.

Niektóre komedie potrafią nas rozśmieszyć do łez i poprawić humor.Bywają takie dni, że coś nas przygnębia, wtedy chętnie wybieramy komedie, aby poprawić sobie humor. To dobry sposób, ponieważ niektóre komedie potrafią nas rozśmieszyć do łez. Te polskie mają specyficzny humor, ponieważ Polacy jedynie rozumieją żarty zawarte w filmie. Jednak lubimy tez te zagraniczne. Amerykanie tworzą komedie, które są wręcz głupie, ale to właśnie się nam podoba, ważne, że śmieszne. Zaskakuje nas to skąd Amerykanie biorą tyle pomysłów, aby rozbawić widzów. Zwykle są to płytkie żarty, lecz naprawdę zabawne. Wbrew pozorom rola komediowa nie jest łatwa do zagrania, wymaga talentu rozbawiania ludzi, robienia przedziwnych min i obycia ze sceną. Mistrzami w tym są m.in. Rowan Atkinson znany z wielu serii pt. “Jaś Fasola”. Jego filmy do dziś cieszą się popularnością. Innym znanym aktorem komediowym jest Jim Carey znany z filmów tj. “Ace Ventura”, “Bruce Wszechmogący” czy jedna z nowszych produkcji “Jestem na TAK”. Dobrze nakręcone filmy komediowe ze znakomitymi aktorami długo cieszą się oglądalnością i za każdym razem rozśmieszają widzów, co wpływa dobrze na nasz nastrój i humor. Film zrealizowany na podstawie powieści lub wydarzeń historycznych.Filmy kostiumowe to nic innego jak fabuła z powieści przeniesiona na ekran. Tak właśnie powstały m.in. “Duma i uprzedzenie”, film oparty na powieści Jane Austen. jest ona autorką książek tj. “Rozważna i romantyczna”, “Emma”, “Perswazje”, które także zostały zrealizowane w postaci filmów. Historie te zwykle opowiadają o nieszczęśliwej miłości lub takiej, która przeszła wiele prób i kończy się szczęśliwie. Losy bohaterów dzieją się w dawnych czasach, a więc czujemy się jakby przeniesieni do innej epoki. Rola filmu polega na tym, aby dokładnie oddać obraz czasów, o których opowiada scenariusz. Wymaga to wiele pracy, aktorzy grają w odpowiednich strojach, noszą peruki, makijaż; scenograf musi być uważny, aby scena zamieniła się w obraz dawnych czasów, a na scenie nie mogą znaleźć się przedmioty używane dziś. Również w scenariuszu trzeba pamiętać o odpowiednim słownictwie, wyrażeniach pasujących do danej epoki. Filmy kostiumowe czasem są oparte na prawdziwych wydarzeniach historycznych np. “Lalka” czy “Kleopatra” czy “Amadeusz”.

Phoebe urodziła się w domu. A dom był miejscem walki między dobrem a złem. Phoebe dlatego była tak podatna na wpływy zła. W przyszłości stanie się królową podziemia. Więc jest bardzo podatna. Na zło. Phoebe bardzo bała się piwnicy. Zaklinała się, że widziała jak babcia odgania Boogymena. Wtedy babcia powiedziała im tą bajkę. Bajkę o złym Boogymenie. Było to zaklęcie na unicestwienie, a przynajmniej schowanie potwora do piwnicy. Phoebe miała uzasadnione lęki, bała się tego, co prawdziwe. Każdy, kto wychodził z domu był zły. Przykładem była profesor, która była w domu na kolacji. Phoebe zaprowadziła ją do piwnicy. A tam wpłynął na nią cień. Na drugi dzień zaczęła dusić asystenta. Andy chciał strzelać do toczących bój sąsiadów. Na szczęście Morris go powstrzymał. Wszyscy, którzy zetkną się z piwnicą Halliwellów i Boogymenem stają się źli, w mniejszym lub większym stopniu. Czarodziejki zawsze znają sposób, by coś naprawić, a przynajmniej znają tak jest, ale nie będzie, na pewno nie w trzecim sezonie. Max i jego tata siedzą razem w salonie. Nagle zjawiają się porywacze. Mówią, że oddadzą chłopca, jeśli nie zawiadomi policji. Ojciec obiecał, że tego nie zrobi. Porywacze powiedzieli, że zwrócą chłopca do poniedziałku, by mógł pójść do szkoły. Chłopiec ma moc, dzięki której może włamać się gdziekolwiek bez użycia rąk. Koncentruje się na tym i alarmy zostają wyłączone lub zerwane. Chłopiec kiedyś złamał alarm do sklepu. Prue otrzymuje wiadomość od chłopca, on prosi by mu pomóc. Wiadomość jest magiczna, przez umysł rusza strzałką deski do wywoływania duchów. Udaje mu się zawiadomić ją i zmusić do działania. Prue daje się złapać, ale ostatecznie wszystko dobrze się kończy. Ojciec Maxa zostaje postrzelony przez porywaczy i omal nie umarł, na szczęście pojawił się Leo, który ma moc uzdrawiania, ale nie przywracania do życia. Uzdrowił mężczyznę, ten mu podziękował i wszyscy byli zadowoleni. Porywacze zostali złapania na gorącym uczynku, a Prue musiała się tłumaczyć Andyemu skąd wiedzą o porwaniu. W trzech odcinkach Czarodziejek zawsze dzieje się wiele. Tak wiele, że dużo osób normalnych by tego nie zniosło. Czy prawie utrata siostry nie wystarcza? Czy nie wystarcza strach? Prue omal nie umarła mierząc siły z demonem strachu. Phoebe również. Piper za to tragicznie bawiła się na randce. Decydowały na niej przesądy. Wierzyła w jeden, a w drugi również. Nie wolno lekceważyć czegoś takiego. Mężczyzna, z którym jedna z sióstr była umówiona nie lubi kobiet, które decydują o swoim życiu przy pomocy przesądów. Nie chce więcej się z nią umawiać. Piper jest załamana, a Prue i Phoebe są szczęśliwe po starciu z demonem. Porywacze to coś zupełnie innego. Porywacze porywają, a nie zabijają jak demony, choć i to czasem się zdarza. Prue pomaga małemu chłopcu w opresji. Phoebe poznaje sekret Leo i mówi o nim siostrom, te jednak nie wierzą, bo jest to zdumiewająca historyjka. Boogymen to odwieczny wróg Phoebe. Zawsze się go bała i bać się będzie. Strach był uzasadniony, choć siostry się z niej śmiały. W końcu pokazała im, kto jest lepszy.

Film grozy, przerażający dla osób z mocnymi nerwami.Horrory nie są ani romantyczne, ani sielankowe. Wręcz przeciwnie, opowiadają przerażające historie, mrożące krew w żyłach. Osoby, które je oglądają musza mieć stalowe nerwy, albo mają przez cały czas gęsią skórkę. Na szczęście przedstawiane historie ludzi i nie tylko ludzi nie są prawdziwe, bardzo ubarwione. Występują różne fantastyczne postacie, duchy, demony, wampiry, kosmici, zjawy, potwory. Po obejrzeniu takiego filmu ma się jednak wrażenie, że to nadprzyrodzone zjawiska i istoty naprawdę istnieją. Lepiej, więc oglądać w dzień horrory, chyba, że ktoś bardzo lubi dreszczyk emocji to niech ogląda wieczorem. Niektórzy po takim seansie mają straszne sny, koszmary, które ich dręczą całą noc. Dawniej horrory nie były aż takie straszne, ale producenci filmowi starają się jak mogą i wymyślają coraz bardziej przerażające filmy, aby zaskoczyć widzów. Znane horrory, które były hitami kinowymi to m.in. “Piła” podobno oparta na prawdziwych wydarzeniach z dawnego Texasu. Zdobyła takie uznanie, że powstały następne części. Inne horrory to, np. “Znaki” albo “Sierociniec”, który jest przejmujący tym bardziej, że opowiada straszną historię o dzieciach. Dramaty przedstawiają problemy ludzkie.Dramat pochodzi już z antyku, kiedy to aktorzy wystawiali sztuki dramatyczne. Dziś dramat to przedstawienie teatralne, książka, ale także film. Wersja kinowa ma podobne cechy, co inne formy tego gatunku. Dramat przedstawia historie z życia, czasem oparte na prawdziwych wydarzeniach. Opowiada o problemach ludzi, kolejach losu bohaterów. Zwykle sceny trzymają widza w napięciu i wywołują wiele emocji. Zwykle kręcone są dramaty obyczajowe, których scenariusz przypomina życie niejednego człowieka. Oglądając taki film utożsamiamy się z aktorami lub nie, co wpływa na atrakycjność filmu. Melodramaty dotyczą problemów miłosnych, jak np. “Słodki listopad” z Charlize Theron. Dramaty dzieli się też na inne rodzaje, w zależności od rozpatrywanych w nich problemów. Biograficzny opowiada historie prawdziwych ludzi, którzy w swym życiu przeżywali różne rozterki np. “Wieczna Callas”. Najbardziej trzymające w napięciu są dramaty psychologiczne, które czasem niewiele różnią się od thrillerów. Przykładem jest “Efekt motyla”, w którym sceny są naprawdę emocjonujące.